Wczoraj rzekomo był najbardziej depresyjny dzień w roku ( pewien amerykański naukowiec wyliczył to według jakiegoś przez siebie dopasowanego wzoru). Depresja mnie na szczęście nie dopadła- za to niespodzianki docierały do mnie przez dzień cały. Tak to mąż po pracy przytargał do domu ogromne naręcze wiosny - od razu cieplej na sercu się zrobiło:), listonosz przyniósł serducho od Dominiki z pracowni garderoby - a śnieg przyprószył wszystkie brudy dookoła - i o jakiej depresji mowa:)
P.S. Wieczorną rozmowę z siostrą Borys spuentował: "no Ty to jesteś idealna", na co Tośka z płaczem i ogromnym żalem w głosie odrzekła: "ja nie chcę być idealna".
Uwielbiam szydełkować, ale z braku czasu kończy się u mnie na dywanikach do króliczego domu i króliczych sukienkach - nie licząc jednego pledu. Znalazłam jednak w necie parę niesamowitych inspiracji - być może czas na ich zrobienie znajdę dopiero na emeryturze, ale kiedyś choć część z nich zrobię na pewno:)
Wreszcie i u nas śniegu napadało i od razu życie stało się bardziej kolorowe - jakby nie było, szarość dookoła zniknęła - niestety nie bezpowrotnie:( Korzystając z przepięknej pogody, bo i słońce śniegiem zachwycone, chodzimy na spacery i saneczkowe szaleństwa. Każdy przecież wie, że nad morzem są najcudowniejsze górki - wydmy. Parę zdjęć zimowego ogrodu również pokażę na których przydasie, które przyleciały do mnie ze ScandiLoft - ( gdybym mogła wykupiłabym tam wszystko - te cudności dostałam w prezencie - dziękuję bardzo:)
Jest u nas takie jedno zaczarowane miejsce, obok którego uwielbiam przechodzić - wykorzystuję każdą nadarzającą się ku temu okazję (nie inaczej było i tym razem) - prawda, że bajkowe?
"Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za „dobrze wykonaną robotę” . Po odebraniu nagrody należy odpowiedzieć na 11 pytań otrzymanych od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz 11 osób (informujesz je o tym) oraz zadajesz im 11 pytań. Nie wolno nominować bloga, który Cię nominował."
A więc:
Pytania od Mamyolgi
1. O czym marzyłaś, gdy byłaś mała? Chciałam być kioskarką:) 2. Co kolekcjonujesz? Zbieram butelki przede wszystkim te stare i mleczniki. 3. Czego chciałabyś się nauczyć? Hiszpańskiego. 4. Do czego masz słabość? Do pięknych przedmiotów. 5. Jedna z Twoich ulubionych piosenek? Desert Rose Stinga 6. Wymarzone miejsce na wakacje? Obecnie Estonia. 7. Ulubione potrawy? Wszystkie potrawy kuchni chińskiej. 8. Ulubione kolory? Czarny. 9. Spódnica, czy spodnie? Zdecydowanie spódnica:) 10. Paski, czy kropki? Ani, ani. 11. Którego Artystę chciałabyś spotkać osobiście? Pablo Picasso I Hermana Hesse. ( wędrówka w czasie dozwolona) Pytania od Pannaloca
1. Gdybyś mogła wybrać dowolne miejsce na świecie - gdzie byś zamieszkała?
W moim mieście jest mi dobrze - chyba nie chciałabym zmieniać:)
2. Ulubiona książka? Złodziejka książek.
3. Z którego ze swoich dokonań jesteś najbardziej dumna? Dzieci:)
4. Wymarzona praca? Uwielbiam swoją.
5. Jak powinien wyglądać dom idealny dla Ciebie? Przede wszystkim ciepły.
6. Masz idola? Kim jest? Nie mam idola - niektórzy ludzie mnie inspirują.
7. Wymarzona podróż? Objechać cały Bałtyk dookoła :)
8. Za czym skoczyłabyś w ogień? Najbliżsi. 9. Ulubione danie? Wszystkie potrawy kuchni chińskiej.10. Najbardziej trafne imię dla psa/ kota to ... Zależy od charakteru zwierzaka. 11. Kim jesteś? Szczęśliwą kobietą.
Od dłuższego czasu nosimy się z zamysłem zmiany stołu i krzeseł w naszej kuchnio-jadalni. Głównym powodem jest zbyt mała ilość miejsc siedzących przy obecnym zestawie (5 + 6) - przy wersji + musimy nieźle się nakombinować. Na stałe potrzebujemy zestawu z ośmioma miejscami siedzącymi. Niektórzy z Was znają już moją miłość do eamesów, które w nowej aranżacji na pewno się pojawią. Zastanawiam się tylko czy nie zestawić ich z jakąś ławką - nie jestem jednak co do tego pomysłu do końca przekonana. Jeśli więc będziecie gdzieś takie rozwiązanie widzieć - podajcie mi proszę namiary. Poniższe aranżacje bardzo mi się podobają, choć ja wolałabym jasny stół drewniany w połączeniu z bielą krzeseł:) Oj! - jakaś magiczna energia we mnie wstąpiła:)
Za oknem buro i ponuro - deszczowo. Pogoda raczej jesienna, niż zimowa. Wiosny jeszcze nie widać, a i w domu też jakoś nie mam jeszcze ochoty na tulipany - nie zdążyłam się chyba wystarczająco nacieszyć bożonarodzeniowymi ozdobami. Wyściubiłam dziś nosa z domu tylko po to, aby zrobić weekendowe zakupy i jeszcze więcej szarości mnie otoczyło. Kiedyś znalazłam w internecie to zdjęcie i bardzo mocno zamarzyłam o takim kolorowym parasolu - ten raczej jest przeciwsłoneczny, ale myślę, że przeciwdeszczowy też mógłby być w takich kolorach. Wyobraźacie sobie jak by się od razu milej na duszy zrobiło...
Stary Rok spłatał nam figla na swoje zakończenie - modem odmówił posłuszeństwa, no i takim to sposobem zostaliśmy, aż do wczorajszego dnia bez internetu. Nie powiem, ma to też swoje dobre strony:) Z tego jednak powodu zabrakło postów kilka, które miały się z końcem roku pojawić - a dziś swoim tematem odbiegają od otaczającej nas rzeczywistości. Brakowało mi również zaglądania do Was:) Wczoraj starałam się swoje zaległości nadrobić i rozsiadałam się u wielu z Was z niezmierną radością.
Kochani w Nowym Roku życzę Wam cudownych chwil i marzeń - aby były.
Kochani dziękuję Wam bardzo serdecznie za udział w moim candy i za wszystkie ciepłe słowa, które pozostawiliście jako ślad swojej wizyty u mnie. Jetem tak pozytywnie zaskoczona:) Nie przedłużając! Sprawne rączki (Borisa) wylosowały Agnieszkę z Włoskiego Słońca. Agnieszko, proszę o dane do wysłania prezentu na e-maila ( mam nadzieję, że dotrze jeszcze przed świętami).
P.S. Agnieszka zostawiła taki komentarz: "Uwielbiam ceramikę z Bolesławca. Jak na razie tylko podziwiam i wzdycham ale może zacznę kolekcję od tej filiżanki:)"
Kiedy za oknem ciemno i zimno, to w domu zaczyna pojawiać się światełek ogrom cały. Ja uwielbiam je wszystkie!!!! Te małe i te duże, te najprostsze jak i te najbardziej niezwykłe. Rozstawiam więc je i rozwieszam w każdym kącie naszego domu, a gdy ciemność zaczyna otulać nasswoimi ramionami - zapalam je wszystkie. Wtedy to swoim cieniem oddają często kształt mistycznym postaciom, które czasami wyglądają jakby przysiadły na straży swoich tajemnic i...czyż mój dom nie jest zaczarowany?
P.S. Ostatnie dni mojego candy zostały - zapraszam więc serdecznie:)
Kalendarz w tym roku zrobiłam z wykorzystaniem torebek, które uszyłam zeszłej jesieni i które świetnie się sprawdziły w swojej roli w roku ubiegłym. Lekko zmodyfikowane zostały tym razem zawieszone w jadalni na ścianie. Codziennie rano znika, więc jedna torebka, dając tym samym znak, iż święta już tuż, tuż:)
